Voorstel nieuw meetmodel
Uit de demo was duidelijk dat met het huidige meetmodel er nog veel knoei- en denkwerk is.
De andere demo's waren zeker ook interessant, het merendeel werkt via een inwendig model. Om nog verder te divergeren is er over dit inwendige model verder nagedacht.
Dit heeft zijn vruchten afgeworpen. Er is een interessant idee uit gekomen, enerzijds door de feedback van beide proffen en de inspiratie van de andere teams.
Alles wat volgt is nog slechts conceptueel en moet nog besproken worden met heel het team!
Het idee is om ook met een inwendig model te werken. De huidige meetmodellen van andere teams hebben 1 groot probleem. Ze zijn niet instelbaar op 5cm zijde, 12cm hoogte en 30 graden hoek.
Dit concept is met dit probleem in het achterhoofd ontworpen, naast dit probleem is er ook rekening gehouden met referenties en nauwkeurigheid!
Hier is een conceptuele modellering van het meetmodel.
Het idee is dat de zijdes van het overgangsstuk naar buiten worden getransleerd.
Bij een bovenvierkant van 5cm, zullen er in het verlengde van de zijden scherpen punten gesneden worden. Deze punten staan exact 5cm van elkaar. Indien een zijde van 7cm wordt gekozen, staan deze punten op 7cm van elkaar.
Door onderaan een even groot vlak te kiezen met zijn ingesloten vierkant is het meetmodel af.
De belangrijkste voorwaarde is dat het boven- en ondervlak even groot zijn, anders klopt de translatie naar buiten niet meer.
De bedoeling is om het meetmodel in staal te vervaardigen. Door vervolgens de punten op het aluminium te leggen worden er kleine putjes in gemaakt. Vervolgens is de volgende zijde aan beurt. de putjes die gemaakt zijn door de vorige zijde, worden nu hergebruikt als referentie voor de volgende zijde. dit wordt 4 keer gedaan.
De putjes kunnen makkelijk verbonden worden, de startreferentie voor de cutter: het punt van de cutter in een putje leggen en doortrekken naar beneden met behulp van een recht object (lat).
Het uitsnijden en plooien gebeurt op deze lijnen.
Het effect van de putjes en het doortrekken van een lijn.
Om nu ook hoeken in te stellen is het mogelijk om gaten te maken in het oppervlak. aangezien er geen echte voorwaarden zijn op de grootte van het oppervlak, zal het zo gekozen worden dat alle gaten op het oppervlak passen, voor een hoek t.e.m. 30 graden.
Een staaf zal dan de onderste plaat en bovenste plaat verbinden (zie CAD tekening).
Buigradius: er kan rekening gehouden worden met de buigradius door i.p.v. 1 punt met 2 punten te werken. Zo kan er een kleine marge genomen worden om over te plooien. De werking blijft dezelfde.
Nadelen:
- moeilijke sneden (v-sneden)
- materiaal gebruik: het systeem heeft 20 platen nodig en 4 staven.
- uit staal te vervaardigen
Voordelen:
- nauwkeurig
- rechtstreeks snijreferenties inbegrepen, niets hoeft afgetekend te worden.
- snel
- makkelijk te gebruiken
- hergebruik van putjes als referentie
- alle mogelijke hoeken, zijden en hoogtes zijn in te stellen
Dit heeft zijn vruchten afgeworpen. Er is een interessant idee uit gekomen, enerzijds door de feedback van beide proffen en de inspiratie van de andere teams.
Alles wat volgt is nog slechts conceptueel en moet nog besproken worden met heel het team!
Het idee is om ook met een inwendig model te werken. De huidige meetmodellen van andere teams hebben 1 groot probleem. Ze zijn niet instelbaar op 5cm zijde, 12cm hoogte en 30 graden hoek.
Dit concept is met dit probleem in het achterhoofd ontworpen, naast dit probleem is er ook rekening gehouden met referenties en nauwkeurigheid!
Hier is een conceptuele modellering van het meetmodel.
Het idee is dat de zijdes van het overgangsstuk naar buiten worden getransleerd.
Bij een bovenvierkant van 5cm, zullen er in het verlengde van de zijden scherpen punten gesneden worden. Deze punten staan exact 5cm van elkaar. Indien een zijde van 7cm wordt gekozen, staan deze punten op 7cm van elkaar.
Door onderaan een even groot vlak te kiezen met zijn ingesloten vierkant is het meetmodel af.
De belangrijkste voorwaarde is dat het boven- en ondervlak even groot zijn, anders klopt de translatie naar buiten niet meer.
De bedoeling is om het meetmodel in staal te vervaardigen. Door vervolgens de punten op het aluminium te leggen worden er kleine putjes in gemaakt. Vervolgens is de volgende zijde aan beurt. de putjes die gemaakt zijn door de vorige zijde, worden nu hergebruikt als referentie voor de volgende zijde. dit wordt 4 keer gedaan.
De putjes kunnen makkelijk verbonden worden, de startreferentie voor de cutter: het punt van de cutter in een putje leggen en doortrekken naar beneden met behulp van een recht object (lat).
Het uitsnijden en plooien gebeurt op deze lijnen.
Het effect van de putjes en het doortrekken van een lijn.
Om nu ook hoeken in te stellen is het mogelijk om gaten te maken in het oppervlak. aangezien er geen echte voorwaarden zijn op de grootte van het oppervlak, zal het zo gekozen worden dat alle gaten op het oppervlak passen, voor een hoek t.e.m. 30 graden.
Een staaf zal dan de onderste plaat en bovenste plaat verbinden (zie CAD tekening).
Buigradius: er kan rekening gehouden worden met de buigradius door i.p.v. 1 punt met 2 punten te werken. Zo kan er een kleine marge genomen worden om over te plooien. De werking blijft dezelfde.
Nadelen:
- moeilijke sneden (v-sneden)
- materiaal gebruik: het systeem heeft 20 platen nodig en 4 staven.
- uit staal te vervaardigen
Voordelen:
- nauwkeurig
- rechtstreeks snijreferenties inbegrepen, niets hoeft afgetekend te worden.
- snel
- makkelijk te gebruiken
- hergebruik van putjes als referentie
- alle mogelijke hoeken, zijden en hoogtes zijn in te stellen
Reacties
Een reactie posten